Pies wpada do tunelu, wybiega z drugiej strony i od razu szuka Cię wzrokiem. Agility dla psa to bieg po torze przeszkód na czas: Ty prowadzisz, a pies pokonuje skoki, tunele i slalom. Żeby zacząć, nie potrzebujesz toru. Potrzebujesz salonu, szarpaka i kilku minut dziennie, a klub i pierwsze zawody przychodzą potem.
Czym jest agility?
Tor agility to przeszkody ustawione przez sędziego. Zespół, czyli przewodnik i pies, pokonuje je w wyznaczonej kolejności. Liczy się czas i czystość biegu. Zrzucona poprzeczka, odmowa albo ominięta strefa kontaktu to punkty karne. Pies biegnie bez smyczy, więc jedyne, co go prowadzi, to Twoje ciało, głos i wcześniejsze treningi.
W Polsce zawody agility rozgrywa się według regulaminów ZKwP i FCI.
Dla jakiego psa jest agility?
Krótka odpowiedź: dla każdego zdrowego psa, który lubi się z Tobą bawić. Dłuższa wymaga trzech uwag.
Najpierw wiek. Ze szczeniakiem ćwiczysz fundamenty: skupienie, zabawę, chodzenie po różnych powierzchniach, równowagę. Skoki na pełnej wysokości, ostre obroty i zeskoki zostawiasz, aż pies skończy rosnąć. Kiedy to będzie u Twojego psa, powie lekarz weterynarii. Na start też trzeba poczekać. Minimalny wiek psa wpisuje organizator zawodów, w Agilix Agility standardowo to 18 miesięcy.
Potem zdrowie. Agility obciąża stawy i kręgosłup. Pies z dysplazją, nadwagą albo po kontuzji najpierw idzie do ortopedy lub fizjoterapeuty, potem na tor. To nie jest sport, w którym warto “sprawdzić, czy da radę”.
Na końcu charakter. Pies nie musi być border collie. Musi chcieć pracować z Tobą, kiedy dookoła biegają inne psy i pachnie kiełbasą z grilla. Tę chęć się buduje, nie dziedziczy.
Od czego zacząć w domu
Pierwsze tygodnie agility nie mają nic wspólnego z przeszkodami. Budujesz trzy rzeczy: motywację, kontrolę ciała i wspólny język.
Motywacja i zabawa
Pies, który nie chce nagrody, nie chce też biec. Sprawdź, co Twój pies kocha bardziej: szarpak czy jedzenie. My zaczynamy od szarpaka, bo zabawę w przeciąganie da się włączyć od razu po biegu. Jeśli pies nie umie jeszcze szarpać, nauka zabawy szarpakiem jest pierwszym treningiem agility, jaki zrobisz.
Kontrola ciała
Kilka prostych ćwiczeń przygotowuje psa do przeszkód. Połóż na ziemi parę niskich drążków, czyli cavaletti, i przeprowadź przez nie psa stępem, potem kłusem. Pies uczy się patrzeć pod nogi i trzymać rytm.
Naucz go też stawać tylnymi łapami na podeście i cofać się na stopień. Świadomość tylnych łap przyda się potem na skokach. Do tego chodzenie po niskiej desce albo krawężniku, czyli pierwsza przymiarka do kładki i huśtawki.
Komendy kierunkowe
W agility mówisz psu, gdzie ma biec, zanim tam dobiegnie. Na start wystarczą trzy rzeczy: “do mnie” po jednej stronie ciała, “lewo” i “prawo” jako obrót wokół słupka albo kubka, oraz wysłanie na cel, na przykład na matę. Kiedy pies obiega kubek na komendę, masz fundament pod zmiany stron.
Sesje krótkie i częste. Kończysz, kiedy pies chce jeszcze.
Pierwsze zajęcia w klubie
W pewnym momencie potrzebujesz prawdziwych przeszkód i kogoś, kto patrzy z boku. Grupa początkująca w klubie agility daje jedno i drugie. Trener ustawia sprzęt na bezpiecznych wysokościach, uczy Cię prowadzenia i wyłapuje błędy, których sam nie zobaczysz, na przykład że wysyłasz psa ramieniem w tunel, a głosem na skok.
Znajdź zajęcia agility w swojej okolicy albo przejrzyj listę klubów. Przed zapisem zapytaj, czy grupa jest dla początkujących, ile psów jest w grupie i jak wygląda pierwszy trening. Dobry trener pokazuje ćwiczenie na swoim psie, tłumaczy po co ono jest i nie ustawia szczeniaka na pełnych skokach.
Na pierwsze zajęcia weź: szarpak, smakołyki, wodę, smycz i szelki lub obrożę bez kolczatki. Pies powinien być po spacerze, ale nie zmęczony.
Przeszkody w agility
Na torze spotkasz kilka rodzajów przeszkód.
Skoki to stacjonata z poprzeczką, murek, skok w dal i koło, przez które pies przeskakuje środkiem. Poprzeczkę łatwo zrzucić.
Do tunelu psy wbiegają chętnie. Kłopot bywa odwrotny: pies wybiera tunel, którego nie było w planie.
Slalom to rząd tyczek i jedna z trudniejszych przeszkód. Pies wchodzi tak, żeby pierwszą tyczkę minąć lewym bokiem, a potem sam przeplata kolejne.
Kładka, huśtawka i palisada mają strefy kontaktu. To dolne części przeszkody, których pies musi dotknąć.
W trakcie biegu sędzia ocenia każdą przeszkodę, a wynik trafia do listy wyników. Na zawodach w Agilix Agility zobaczysz go w telefonie, na stronie zawodów.
Kategorie wzrostowe i klasy
Pies startuje wśród psów o podobnym wzroście i na swoim poziomie zaawansowania. Mały pies nie ściga się z dużym, a debiutant z zespołem, który startuje od lat. Kategorie wzrostowe, klasy od Minus A0 do A3 i zasady awansu opisujemy w przewodniku po klasach agility A0, A1, A2 i A3.
Pierwsze zawody agility
Pierwszy start nie musi być idealny. Klasy wstępne są dla psów, które dopiero zaczynają. Debiutant poznaje na nich dzień zawodów: odprawę, zapoznanie z torem, czekanie na swoją kolej, sędziego. Pierwszy bieg zwykle idzie inaczej niż na treningu. To normalne.
Zawody znajdziesz w kalendarzu aplikacji Agilix Agility. Klasę i kategorię aplikacja bierze z profilu psa, więc uzupełnij go wcześniej. Cały zapis, od przycisku “Weź udział” po opłatę, opisujemy w artykule jak zapisać się na zawody agility.
Sprzęt do treningu w domu
Na początku nie kupujesz nic poza szarpakiem. Kiedy po kilku miesiącach wiesz, że zostajecie w agility, przydają się przenośne przeszkody do ogrodu albo na łąkę: składany tunel, kilka skoków o regulowanej wysokości, tyczki do slalomu. Pozwalają ćwiczyć między zajęciami w klubie.
W sklepie Agilix są tunele, podesty i regulatory A-Frame, a do tego szarpaki z owczej wełny.
Podsumowanie
Dziś wieczorem weź szarpak i zrób z psem kilka minut zabawy w salonie. Skończ, kiedy chce jeszcze. Gdy takie sesje wejdą Wam w nawyk, poszukaj grupy początkującej w okolicy, a pierwszy start przyjdzie w swoim czasie.
